Oyun Terapisi Nedir, Neden Gereklidir?

Oyun Terapisi

Oyun terapisi küçük yaştaki çocuklar üzerinde psikoterapi yapılabilmesine olanak sunan; onların doğuştan gelen, yaratıcılıkla ilgili ve sözlü olmayan iletişim kapasitelerini kullanmaya olan sunan etkili bir yöntemdir. Çocuklara psikolojik danışmanlık sunabilmek açısından gelişimsel olarak uygun ve kanıta dayanan bir terapi biçimidir. Oyun terapisi sırasında çocuklar kendi algı dünyalarında ve kapasiteleri çerçevesinde yaşanmışlıklarını bire bir veya mecazi olarak ifade eder. Oyun terapisi, çocukların yeni becerilerini ve duygusal tepkilerini ifade etmelerini, düzenlemelerini, iletmelerini, uygulamalarını ve bunlara hakim olmalarını sağlar.

Küçük çocuklar oyun yoluyla iletişim kurarlar. Oyun çocuklara yetişkinlerin koştuğu bir dünyada yaşamaya alışkın olduklarını kontrol etmelerini sağlar. Duygusal deneyimlerini ifade etmekte serbesttirler.

Oyun Terapisi ne için kullanılır?

Oyun terapisi, çocuğun normal gelişimine müdahale eden problemleri tedavi etmek için kullanılır. Bu tür zorluklar farklı derecelerde yaşanabilir ve kararsız bir şekilde aylarca sürebilir. Uygulama alanları arasında, bunlarla sınırlı olmamakla birlikte, öfke nöbetleri, agresif davranış, bağırsak veya mesane kontrolü ile tıbbi olmayan problemler; uyku veya kabus görme ile ilgili zorluklar ve endişeler veya korkular sıralanabilir. Bu terapi, cinsel veya fiziksel istismar, ihmal, aile üyeliği kaybı, tıbbi hastalık, fiziksel yaralanma veya travmatik herhangi bir deneyim yaşayan çocuklarda da kullanılır.
 

Kimler oyun terapisinden yararlanabilir?

Tüm çocuklar aşamalardan geçerler ya da ara sıra duygusal bir “kriz” geçirirler. Fakat bazı çocuklar genellikle aşağıdakilerden kaynaklanan ciddi problemlere sahiptir:

  • İhmal
  • Aile içi şiddet
  • Boşanma, ayrılık veya diğer değişiklikler
  • Şiddetli yanıklar veya şekil bozukluğu
  • Kronik hastalık
  • Sağırlık veya diğer fiziksel zorluklar
  • Keder
  • Hastaneye yatırma
  • Öğrenme engelleri veya diğer zihinsel zorluklar

Çoğu zaman, yardıma ihtiyacı olan bir çocuk aşağıdaki özellikleri veya davranışları gösterir:

  • Kötü akademik performans
  • Akranları veya kardeşleri ile zayıf ilişki
  • Pasiflik, çekilme
  • Tuvalet eğitiminden sonra yatak ıslatma
  • Okuma sorunları
  • Sosyal olgunluk
  • Konuşma zorlukları
  • Konuşmayı reddetme
  • Seks ile meşgul
  • Aşırı endişe, öfke, üzüntü veya endişe
  • Fobiler
  • Agresif davranış veya harekete geçme

Bir çocuğun profesyonel yardıma ihtiyacı olup olmadığını bilmek her zaman kolay değildir. Rehberlik için aile hekiminize veya bir akıl sağlığı uzmanına danışın.

Çocuklarda Psikolojik Danışmanlık

Psikoloji Teknolojileri Enstitüsü